Grupa 3-latki   „KRASNOLUDKI” 

 

TRZYLATEK W PRZEDSZKOLU

     Adaptacja, a więc przystosowanie się do nowego środowiska społecznego, sytuacji oraz warunków należy do tych mechanizmów, z których każdy człowiek korzysta przez całe życie. Wobec tego niezwykle ważne są pierwsze doświadczenia i kontakty dziecka z szerszym środowiskiem społecznym czyli przedszkolem. Sytuacja dzieci trzyletnich w pierwszych dniach pobytu w przedszkolu, które nie znają wcześniej żadnego z elementów nowego środowiska i spotykają się w określonym miejscu i czasie jest wyjątkowo trudna. Dziecko czuje się zdezorientowane i tak jak dorosły odczuwa lęk przed nowym o nieznanym. Każde z dzieci jest inne, a przychodząc do przedszkola przynosi ze sobą bagaż pewnych doświadczeń, nawyków i przyzwyczajeń nabytych w kręgu rodziny. Otoczone dotychczas troską, znajdujące się w centrum uwagi członków rodziny, uczęszczając do przedszkola staje się uczestnikiem grupy rówieśniczej kierowanej przez nauczycielkę. Dla wielu z nich oznacz to pierwszy kontakt z dużą grupą. Tutaj wykonuje szereg czynności według z góry określonego rozkładu dnia: bawi się, uczestniczy w zajęciach zorganizowanych przez nauczycielkę, nawiązuje kontakty z rówieśnikami, spożywa posiłki, doskonali czynności samoobsługowe, uczy się samodzielności. Niektóre dzieci są bardzo zaciekawione nową sytuacją i otoczeniem. Inne czują się niepewnie i niespokojnie. Część dzieci przystosowuje się bowiem dość szybko, u innych natomiast okres aklimatyzacji trwa nieco dłużej.

Na poczucie bezpieczeństwa i niezależności w nowym otoczeniu z pewnością wpływa zakres i poziom posiadanych umiejętności samoobsługowych, w szczególności:

- samodzielne jedzenie łyżką

- mycie rąk

- czynności higieniczne przy załatwianiu potrzeb fizjologicznych

- zdejmowanie i ubieranie podstawowych części garderoby (np. nakładanie kapci)

- rozpoznawanie swoich rzeczy wśród innych

- wycieranie nosa – w miarę rytmiczne chodzenie po schodach przy poręczy

- znajomość swojego imienia

     Przeciętny rozwój dziecka w pełni umożliwia mu opanowanie tych czynności, a pod wpływem treningu w rodzinie i przedszkolu usprawni je. Dla wielu dzieci pierwsze kontakty z przedszkolem są źródłem przykrych doświadczeń i napięć emocjonalnych utrudniających im przystosowanie. Aby złagodzić ból rozstania, zmniejszyć do minimum dramat dziecka, należy podjąć działania zmierzające do szybszej i łagodniejszej adaptacji. Poniższe wskazówki mogą je znacznie ułatwić:

• Chodzenie do przedszkola powinno być traktowane jak normalna rzecz (tak jak mama czy tata chodzi do pracy). Rodzice powinni tu być konsekwentni, gdyż przerwanie rytmu chodzenia do przedszkola przedłuża okres adaptacji dziecka.

• Pożegnanie z dzieckiem niech odbywa się bez pośpiechu, ale też bez zbytniego odwlekania momentu rozstania. Często bywa tak, że choć dziecko płacze i nie chce „puścić” mamy, to kiedy już ona wyjdzie z przedszkola maluszek szybko zaczyna się bawić i nie pamięta o porannych łzach.

• W pierwszych dniach dziecka w przedszkolu można regulować czas jego pobytu np. odebrać je wcześniej.

• Ulubiona zabawka przyniesiona z domu na pewno pomoże dziecku w adaptacji, stworzy poczucie bezpieczeństwa.

• Ubranie maluszka powinno być wygodne i nie sprawiać mu kłopotu (można więc np. zrezygnować z dżinsu na korzyść dresu).

• W rozmowach z dzieckiem na temat przedszkola starajmy się podkreślać jego dobre strony. Wysłuchajmy dziecko, podtrzymajmy je na duchu. Przedszkolak powinien wiedzieć, że w sytuacjach trudnych może zaufać swojej pani tak samo jak mamie.

• Warto nawiązać kontakt z wychowawcą grupy.

     Nauczyciel chętnie poinformuje rodzica o tym, czy dobrze się dziś bawiło, czy wystąpiły jakieś problemy, jak sobie radzi podczas zajęć i zabaw z rówieśnikami. Na ogół połowa września to koniec najważniejszej części procesu adaptacyjnego. Dzieci bardziej ufnie i chętniej przekraczają już próg przedszkola, bawią się z kolegami, są radosne.

 

WRZESIEŃ

Po zakończeniu miesiąc dziecko:

  1. Próbuje przestrzegać zasad obowiązujących w grupie przedszkolnej.
  2. Podaje swoje imię i nazwisko podczas zabawy z piłką.
  3. Rozpoznaje swój znaczek indywidualny oznaczający szafkę w sali i szatni oraz wieszak w łazience.
  4. Wskazuje i nazywa części swojego ciała i drugiej osoby: głowa, ręce, nogi, brzuch podczas zabawy „ Oto ja”.
  5. Uczestniczy w organizowanych przez nauczyciela różnorodnych zajęciach w szczególności w zabawach integracyjnych np. z „chustą animacyjną”.
  1. Odkłada zabawki i rzeczy na swoje miejsce po skończonej zabawie.
  2. Posługuje się wyrażeniami: na, pod, w, w sytuacjach zadaniowych.
  3. Zawiera kontrakt grupowy.
  4. Obserwuje przyrodę w najbliższym otoczeniu.
  5. Porównuje przedmioty używając określeń: takie same, podobne, inne
  6. Grupuje przedmioty do poszczególnych pojemników.
  7. Tworzy swobodne, kolorowe kompozycje stosując odbijanki z liści.
  8. Zwraca się do innych dzieci po imieniu.
  9. Potrafi zwrócić się o pomoc do nauczyciela.
  10. Eksperymentuje z dźwiękami wydobywając je z różnych przedmiotów: stukanie klocka o klocek, potrząsanie grzechotkami.
  11. Różnicuje dźwięki głośne i ciche.
  12. Odlicza przedmioty z pomocą nauczyciela.
  13. Rozróżnia kolory zasadnicze i niektóre pochodne, nazywa je.
  14. Poprawnie porusza się na czworakach.
  15. Wykonuje ćwiczenia manipulacyjne lepi z masy solnej na temat dowolny.

 

Tematyka miesiąca:

  1. Moja grupa.

  2. Mój kolega, koleżanka.

  3. Jesienne zabawy.